Lata dwudzieste XX wieku były okresem gwałtownego rozwoju samochodów ciężarowych i transportu ciężarowego. We wczesnych latach dwudziestych, samochody ciężarowe były często wyposażone w napęd łańcuchowy i pełne, gumowe opony. Kiedy pierwszy samochód ciężarowy Volvo, nazwany "Serią 1", zjechał z linii produkcyjnej w 1928 r., oczom Szwedów ukazał się pojazd z wałem napędowym, pneumatycznymi oponami i w pełni zabudowaną kabiną kierowcy.
Samochód ciężarowy Serii 1 nie dysponował jednak wielką mocą: był wyposażony w skromny 4-cylindrowy silnik benzynowy o mocy zaledwie 28 KM, a maksymalna waga ładunku była ograniczona do 1500 kg (połowy masy pojazdu). Mimo to ówczesny samochód ciężarowy, ze względu na swą solidną i wytrzymałą konstrukcję, często używany był do przewożenia ładunków o masie dwukrotnie przekraczającej dopuszczalną normę.